Advaita Vedanta kan vertaald worden als "de vertellingen over het ondeelbare". Of "de verwijzingen naar het ondeelbare". Uitgangspunt is dat alle verschijnselen vanuit het ondeelbare (vanuit eenheid) ontstaan, zich daarin uitdrukken en oplossen. Dus dat wat wij ervaren als afzonderlijke delen, zijn voorbijgaande percepties en vormen van en over het ondeelbare. Nooit absoluut, het enige absolute is de grootheid waarin geboorte, veranderlijkheid en vergankelijkheid plaatsvindt. De grootheid die alles doorstroomt, levend maakt én vernietigd. Ook als mens zijn wij niet afgescheiden van deze grootheid, wij zijn daar geen deel van, wij zijn deze ongedeelde grootheid. De vertellingen over deze ongedeelde grootheid, verwijzen dus altijd naar het zelf. Dat wat wij ten diepste zijn. Dat waarin ons dagelijkse leven zich afspeelt, dat waarin wij slapen en dromen. Dit diepste zelf is de zee die we bevaren, of we dat nu wel of niet weten. Eenmaal geweten dat dit zo is geeft leven een bijzondere kwaliteit van bewustheid, heelheid, ZIJN. Dit niet wetende geeft lijden omdat er worteling wordt gezocht in het vergankelijke, percepties en vormen.

Deze website gaat over bewust leven, over mogelijkheden tot het doorbreken van de illusie dat we het vergankelijke, niet heel, zouden zijn.

In liefde

Volker Hinten