Lijden is een term die refereert aan angst voor pijn. Pijn in welke vorm en van welke aard dan ook. Pijn die komen gaat, pijn die er is in het moment en er niet mag zijn, pijn die ontstaat bij verlies en dood. Pijn is pijn en lijden het commentaar daarop.

Lijden heeft een directe verwevenheid met niet acceptatie.
Dit niet accepteren heeft twee keerzijden. Enerzijds is de impuls tot niet accepteren een volkomen normaal en natuurlijk gegeven. Als we pijn zondermeer zouden accepteren is het leven snel voorbij. Als we een doorn in onze hiel hebben zitten, dan verwijderen we die. Als we een (pijnlijk) gezwel hebben dan gaan we naar het ziekenhuis en laten ons, om erger te voorkomen, daarvoor behandelen. Deze kant van niet accepteren is een volkomen natuurlijk, levensvriendelijk en gezond verschijnsel. Niet accepteren gaat altijd vooraf aan acceptatie. Dat is de volgorde. We accepteren pas iets als het eerst niet werd geaccepteerd. Acceptatie en niet acceptatie liggen binnen de sfeer van de dualiteit waaruit ons dagelijkse leven bestaat. Zolang we nog iets moeten accepteren zitten we in de dualiteit. Is iets eenmaal werkelijke geaccepteerd dan ontstijgt dat de dualiteit, heft acceptatie zichzelf op, transformeert tot ZIJN.

In liefde

Volker