Advaitaweb artikelen
over meditatie
Meditatie is een geweldige manier om meer bewust en
alert te leven. Het beoefenen van meditatie is een methode die heel goed helpt
om, in overdrachtelijke zin, de ui, laag voor laag te onderzoeken.
Meditatie kan beoefend worden op elk moment van de dag op 1001 manieren. Dat is
het mooie van mediteren. Het enige wat je hoeft te doen is aandacht te geven aan
dat wat zich aandient in het moment. NU. Het wonderlijke van dit fenomeen is dat
er eigenlijk niets gedaan wordt, want aandacht, onmiddellijke waarnemendheid, is
er altijd. Mediteren is dus niets anders dan "doen door niet doen..." Bewuste
aandacht, opmerkzaamheid. Dat is alles, en altijd gratis en voor niets,
beschikbaar.
VH
Bezoeker:
Hoe komt het dat ik mezelf voor zo’n puinhoop aanzie?
Nisargadatta:
Dat is alleen uit gewoonte. Verander de manier waarop je voelt en denkt,
maak een inventaris op van je gevoelens en gedachten en neem ze onder de
loep. Je gebondenheid is alleen te wijten aan onachtzaamheid. Aandacht
bevrijdt. Je neemt een heleboel dingen als vanzelfsprekend aan. Begin
met vragen te stellen. De dingen die het meest voor de hand liggen, zijn
het meest twijfelachtig. Stel jezelf eens zulke vragen als “ben ik echt
geboren?” Ben ik werkelijk mijnheer of mevrouw die en die? Hoe weet ik
dat ik besta? Wie zijn mijn ouders? Hebben zij mij geproduceerd of heb
ik hen geproduceerd? Moet ik wel eigenlijk alles geloven wat me over
mijzelf verteld wordt? Wie ben ik nu echt? Je hebt een geweldige
hoeveelheid aan energie aan het bouwen van een gevangenis voor jezelf
besteed. Besteed dezelfde moeite om haar af te breken. In feite is de
afbraak gemakkelijker, want het onechte verdwijnt zodra het wordt
ontmaskerd. Alles draait om de idee “ik ben.” Onderzoek die tot in het
kleinste detail. Dat is de oorsprong van elk probleem. Het is als een
soort huid die je van de werkelijkheid scheidt. Het echte is zowel
binnen als buiten die huid, maar de huid is niet echt. Deze “ik
ben”gedachte is niet tegelijk met jou geboren. Je had heel best zonder
haar kunnen leven. Zij kwam pas later opdagen, toen je je ging
vereenzelvigen met het lichaam. Zij schiep de illusie van afgescheiden
zijn waar geen gescheidenheid bestond. Dat maakte je tot een vreemdeling
in je eigen wereld en het maakte die wereld onwezenlijk en vijandig. Ook
zonder het gevoel ik ben”gaat het leven door. Er zijn ogenblikken waarop
we tevreden en gelukkig leven zonder het gevoel “ik ben”. Als het “ik
ben “terugkomt begint de ellende weer.
Als je er vrij van wilt worden moet je het eerst bij de horens vatten.
Kijk ernaar terwijl het bezig is en terwijl het rustig is. Kijk hoe het
begint en wanneer het ophoudt. Kijk naar wat het wil en naar hoe het dat
bemachtigt, totdat je het duidelijk ziet en door en door begrijpt.
Tenslotte hebben alle yoga’s, waar ze ook vandaan komen en hoe ze ook
werken, allemaal een en hetzelfde doel; je te redden van de catastrofe
van een afgescheiden bestaan. Van het een zinloze stip te zijn in een
eindeloos en overweldigend panorama. Je lijdt omdat je je van de
realiteit hebt vervreemd, en nu wil je aan die vervreemding ontkomen.
Maar je kunt niet ontsnappen aan je eigen obsessies. Het enige wat je
kunt doen is ophouden er voedsel aan te geven. Omdat `ik ben` namaak is,
een vervalsing, wil het zijn bestaan rekken. De realiteit heeft er geen
behoefte aan om haar leven te rekken, want die kent zichzelf als
onvergankelijk en is daarmee onverschillig voor het vernietigd worden
van vormen en uitdrukkingen. We doen van alles om het `ik ben` te
versterken en zijn status quo te handhaven, maar dat is allemaal
tevergeefs want het `ik ben`wordt telkens opnieuw geschapen, van
ogenblik tot ogenblik. Het is een gebed zonder eind. Er is maar één
radicale oplossing, en dat is om het gevoel `ik ben die en die persoon`
definitief te laten verdwijnen. Het zijn blijft, maar een niet scheiding
teweeg brengend `ik/zijn`.
Uit ZIJN van Shri Nisargadatta Maharaj
