|
Advaitaweb
- Jan van Delden -
Wat valt
er nog te zeggen? Een week bij Jan is een week Advaita pur sang.
Gewoon...dagelijks.....direct....met een "licht" Hagenees
accent. Eerst vond ik het verbijsterend om te zien hoe hij het
ene moment enorme hopen waterpest uit zijn meer verwijderd,
gestoken in spijkerbroek en getooid met een staartje ... en het
andere moment onderricht geeft op een zo krachtige wijze
waardoor het gezochte direct gerealiseerd kan worden. Jan zijn
leermeester was Wolter Keers. Van Alexander had ik al veel over
Wolter gehoord.
Tot mijn grote vreugde bleek Jan in het
bezit te zijn van enkele video's waarop lezingen van Wolter zijn
vastgelegd. Over Wolter zegt hij "Wolter was de eerste mens in
mijn leven welke ik volkomen vertrouwde en liefhad." Daar liep
ik dan, samen met mijn geliefde over het landgoed van Jan van
Delden. Met ons liepen de honden van een bezoeker mee.
Herinneringen aan Alexander kwamen op en het leek of ik
Alexander zag glimlachen.
De woorden welke Jan net,
tijdens de koffie, had gesproken repeteerden zichzelf,
realiseerden zich in het nu. "Probeer niet de sigarenboer te
zijn die de multinational runt" .... "Het ego, de
persoonlijkheid, is niet meer dan de kraam in de RAI " . ...
Ooit had ik mezelf de vraag gesteld hoe het toch kan dat als IK
de RAI (moeiteloos gewaarzijn) ben, hoe het dan komt dat ik
iedere dag ontwaak in dit lichaam .. om in Jan zijn woorden te
spreken, als kraam. Het antwoord diende zich vanzelf aan..
|
|
|
Nu weet ik dat het het IK, welke verbonden is met lichaam,
denken en voelen (het waargenomene) is, welke ontwaakt in dit
lichaam .. en het mag Volker heten, het mag boos zijn, een ego
hebben ... een verleden ..dat is de aard van het beestje, maar
doet niets af aan die durende eeuwige waarheid van het NU waarin
wij allen vertoeven. De impact van dat weten is zo enorm in zijn
lichtheid ..
De honden speelden met elkaar, hadden een
onderhuidse twist om het leiderschap, de geur van vochtige
bosgrond en paddestoelen prikkelden de neusgaten. Het grote
wonder dat dit alles zich uitdrukt in het nu, en dat wij dit
moeiteloos waarnemen .. dat die moeiteloze waarnemendheid nu
precies is wat ik ben ... dat alles wat daarin verschijnt is wat
ik ben .... zo simpel, zo helder, zo feestelijk en vrij..
|
|
|
 |
|