het bezongen absolute
Nathan Wennegers
Zijn zonder worden
Advaita betekent niet-twee.|
Verlichting kan dus onmogelijk in de toekomst liggen, want dan betekent het dat het er nu niet is.
Toekomst betekent twee-heid.
Zijn betekent noch verleden noch toekomst.
Zijn is geen verwijzing ergens naar.
Kunnen we hier en nu zijn? Zou je kunnen vragen.
Je bent er al, is dan het antwoord.
Een reactie kan dan weer zijn: Maar dat ervaar ik niet zo.
Dan zeg ik: Wat wil je dan ervaren?
Je kunt jezelf niet vinden, ervaren of observeren.
Want je bent hetZelf.
Het is geen vereniging met jezelf, zoals yoga zou voorhouden.
Maar eerder, niet meer vluchten voor jezelf.
Geen uitvluchten meer verzinnen.
Mensen zijn op zoek naar ‘God’.
Hebben ze dan niet genoeg aan zichzelf?
We voelen ons leeg en deze leegte moet dan maar gevuld worden. Met god of succes.
Maar wordt er dan ook wel gezegd: Wat is er verkeerd aan God?
Dat je jezelf hier en nu afwijst. Dat ‘God’ een vlucht is, voor je ‘magere’ zelf.
We zijn gek op gouden bergen.
Is het verhaal over verlichting en de zoektocht van velen, niet gewoon een of andere goudkoorts?
Als je maar gelukkig wordt met geld of met Boeddhaschap …
Maar als je niet meer zoekt, geen autoriteit meer volgt. Nergens meer in gelooft. Wat dan? Ja, dan is er sprake van onverdeeld bewustzijn. Dan zijn we heel.
We zijn heel, niet omdat je dat bent geworden maar omdat je jezelf niet meer uit de weg gaat.
We zijn van nature heel.