het bezongen absolute
thich nhat hanh
Noem Me Bij Mijn Ware Namen
Zeg niet dat ik morgen ga -
als zelfs
vandaag nog komen moet.
Kijk naar me: elke seconde verschijn ik hier
om een knop aan een lentetak te zijn,
een vogel met nog
tere vleugels
die in mijn nieuwe nest leert zingen,
om een rups te zijn in het hart van een bloem,
een juweel
omgeven door gesteente.
Altijd nog kom ik hier om te lachen en te huilen,
te vrezen en te hopen.
Het ritme van mijn hart is het komen
en gaan
van al wat leeft.
Ik ben de eendagsvlieg die van gedaante wisselt
op het water van de rivier.
En ik ben de vogel die een
duikvlucht maakt
en verorber die vlieg.
Ik ben de kikker die vrolijk zwemt
in
het heldere water van een vijver.
En ik ben de ringslang
die stil nabijkomt
en voed me met de kikker.
Ik ben het kind in Oeganda, vel over knook,
mijn benen dunne stokjes.
En ik ben de wapenkoopman,
die dodelijk tuig aan Oeganda verkoopt.
Ik ben het meisje van twaalf,
een
bootvluchtelinge die zich in zee stort
na door een zeerover
te zijn verkracht.
En ik ben de zeerover,
wiens
hart niet kan zien
en niet liefhebben kan.
Ik ben lid van het politbureau
met macht in zijn handen.
En ik ben de man die zijn bloedschuld
aan het volk moet
betalen
en langzaam sterft in een werkkamp.
Mijn vreugde is als de lente, zo warm
dat de bloemen op de hele aarde ontluiken.
Mijn pijn is als
een rivier van tranen,
zo onmetelijk dat zij alle oceanen
vult.
Noem me daarom
alsjeblieft bij mijn ware namen,
zodat ik al mijn huilen en
lachen tezamen hoor,
zodat mijn vreugde en pijn
één zijn.
Noem me alsjeblieft bij mijn ware namen,
zodat ik kan ontwaken
en de deur van mijn hart zal open
staan,
de deur van mededogen.